Anıları Sığdırmak

Anıları sığdırmak, toplamak… Belki de saklamak. 
Ama öncesinde biriktirmek. Onları var etmek.
Hissederek inşa etmek. Ve sonrasında oluşumlarını izlemek.
Öylece izlemek, sakince beklemek.
Ve tüm bu anlarda onca izini güzelce izlemek.

Ne garip bir his değil mi?
Hepsini anı şeridinde hızlıca izlemek, hepsinin öylece geride kalması… Garip değil mi?
Bazen onları izlerken, en küçük hâlimizle düşünürken bir bakıyoruz ki en büyük hâlimizle onu selamlıyoruz.
Ne garip olsa da anılar hep var olacak.
Onları güzel izlemek ise bizim yapabileceğimiz en iyi şey.
Bunu güzel yapabilene ne mutlu!