Hayallerinin Gerçekleşmesini Beklemek

  Masmavi bulutlar. Belki de sadece düşlerinin ötesindeki dünyadan ışıldayan mavinin izleri. İster iz, ister ışık. Her istisnada güzel düşlerinin gerçeği olan bulutlar. Parlak gözlerle, merakla hatta ilk günündeki gibi heyecanıyla izleyen hisler. Hepsi bakıyor bu bulutlara. Bakıyor ve bekliyor. Ve bekledikçe de düşünüyor. Bazı zaman hüzünleniyor, gözlerinden düş dünyasının en alt kısımlarından, solgun denizlerinin koyu mavi dalgalarından beliriyor. Bazı zamanlarda ise coşkulanıyor. Düşlerinden çiçekleri beliriyor. Hatta bazıları ise filizleniyor ki daha fazla çiçek olabilsin.

Ve belki de bu filizlerin bazısı, düş dünyasının derinliklerinden sıyrılarak gerçeğe adım atmaya hazırlanıyor. Kimi narin, kimi ise köklerinden aldığı cesaretle güçlü. Ama hepsinin ortak bir yanı var: beklemek. O masmavi bulutlar, düşlerin gerçeğe dönüşmesini fısıldarken, bekleyişin sabırla örülmüş bir zaman örgüsü olduğunu hatırlatıyor.

Bu bekleyiş, kimi zaman bir kışın son günlerini izlemek gibi gelir insana; sabırsızlıkla baharın kokusunu almayı beklerken, bir yandan kışın karla örtülü dinginliğini hissetmek. Ama diğer yandan, her gün gökyüzüne bakarak yeni bir umudu büyütmek. Masmavi bulutlar, hayallerle gerçekler arasında kurulan köprü gibidir. Bu köprüden geçerken, kimileri hayal kırıklığıyla duraksar, kimileri ise en ufak bir ışıkta bile yürümeye devam eder.

Beklemek, sadece bir sabır işi değildir; bir inanç işidir. Filizlenen düşlerin, çiçeğe durması için bir bahar yağmuruna, sıcak bir güneşe ihtiyacı olduğu gibi, insanın hayallerinin de gerçekleşmesi için bir zaman dilimine ihtiyacı vardır. Ve her geçen gün, o düşlerin biraz daha gerçeğe yaklaştığını gösterir.

Belki de masmavi bulutlar bize bunu anlatıyor: düşlerini gerçek kılmak, sadece beklemek değil, o bekleyişte düşlerini büyütmek, onlara ışık vermek ve rüzgârın yönüne güvenmek. Çünkü bazen, hayallerin gerçekleşmesi için sadece inanmak ve gökyüzüne bakmak yeterlidir.